Μήνυμα μεγάλης συμμετοχής στις εκλογές του Συνδικάτου – Στις 18 Μαΐου ξεκινούν οι αρχαιρεσίες

Με μαζική συμμετοχή, συζήτηση για την πείρα από τη δράση του προηγούμενου διαστήματος και διάθεση να δυναμώσει ο αγωνιστικός βηματισμός και να «αγκαλιάσει» περισσότερους εργαζόμενους και χώρους δουλειάς, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας 5 Μαΐου η εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων Αττικής. Το Συνδικάτο είχε προκηρύξει στάση εργασίας για να διευκολύνει τη συμμετοχή στη συνέλευση, με αποτέλεσμα καμαριέρες, εργαζόμενοι στις κουζίνες και το σέρβις των ξενοδοχείων και των εταιρειών εστίασης, να γεμίσουν ασφυκτικά την αίθουσα.

Για μια ακόμα φορά, η Γενική Συνέλευση επιβεβαίωσε, μέσα από ψηφοφορία με συντριπτική πλειοψηφία, την απόφαση το Συνδικάτο να συνεχίσει να συσπειρώνεται στο ΠΑΜΕ, να συνεχίσει δηλαδή να αποτελεί μέρος του μαχητικού μετώπου των συνδικαλιστικών οργανώσεων που παλεύουν για την ανατροπή της σημερινής βαρβαρότητας.

Στο πλαίσιο της Συνέλευσης έγινε επίσης ψηφοφορία για την ανάδειξη της Εφορευτικής Επιτροπής που θα διεξάγει τις αρχαιρεσίες από τις 18 Μαΐου έως τις 15 Ιουνίου. Το πρόγραμμα θα αποφασίστεί και θα ανακοινωθεί τις επόμενες μέρες.

Τόσο η εισήγηση, όσο και οι παρεμβάσεις που ακολούθησαν, εστίασαν στα ανοιχτά μέτωπα μέσα στα ξενοδοχεία και τις μεγάλες εταιρείες εστίασης και catering, στη μάχη για να υπογραφούν Συλλογικές Συμβάσεις με δικαιώματα, στον αγώνα για να σταματήσει η εντατικοποίηση, να προσληφθεί προσωπικό, στις κινητοποιήσεις για την ανάκληση εκδικητικών απολύσεων. Τον τόνο έδωσαν εργαζόμενες και εργαζόμενοι που δήλωσαν απεργοί στις μάχες του προηγούμενου διαστήματος (28 Φλεβάρη και 9 Απρίλη), που βιώνουν καθημερινά την εντατικοποίηση, που δουλεύουν στον κλάδο με τα ρεκόρ κερδών χωρίς να ξέρουν εάν και πότε θα ανανεωθεί η Σύμβασή τους.

Τον λόγο πήραν μέλη του Συνδικάτου που μίλησαν για την καθημερινή προσπάθεια οργάνωσης και τους «καρπούς» της: Για τον μετανάστη συνάδελφό τους που διαπίστωσε πως έχει «αδέρφια» στον χώρο δουλειάς. Για την εργαζόμενη που ενώ δεν έκανε το βήμα να απεργήσει στις 28 Φλεβάρη αγανάκτησε ακούγοντας τα στελέχη της εργοδοσίας να πανηγυρίζουν για τον τζίρο που έκαναν τη συγκεκριμένη μέρα και αποφάσισε στις 9 Απρίλη να βρεθεί στην πλευρά των απεργών. «Μέσα από το Συνδικάτο μάθαμε ότι δεν είμαστε αδύναμοι», είπαν χαρακτηριστικά συνοψίζοντας όσα έχουν κερδίσει με τη συμμετοχή τους στη δράση.

«Οι εκλογές του Συνδικάτου μας είναι μια μεγάλη μαζική, συλλογική διαδικασία», υπογράμμισε στην εισηγητική του ομιλία ο Γιώργος Στεφανάκης, πρόεδρος του Συνδικάτου. Στην κατεύθυνση αυτή, επισήμανε ότι η διεξαγωγή των αρχαιρεσιών είναι πάντα αφορμή για να μετρήσει το Συνδικάτο νέα μέλη, για να φτάσει η φωνή του σε κάθε χώρο δουλειάς. «Είναι μια διαδικασία που ενισχύει την οργάνωσή μας και κυρίως στέλνει μήνυμα στην εργοδοσία ότι είμαστε ενωμένοι, δυνατοί και αποφασισμένοι να αντισταθούμε», τόνισε ο πρόεδρος του Συνδικάτου. Μάλιστα, διαπίστωσε πως είναι μια από τις επιτυχίες της δράσης του Συνδικάτου το γεγονός ότι πολλοί εργαζόμενοι και σωματεία που κοντράρονται με την εργοδοσία έχουν ως όπλο τους την προειδοποίηση: «Θα σας φέρουμε το Συνδικάτο, θα φέρουμε το ΠΑΜΕ». «Τώρα είναι η ώρα να αλλάξει αυτό το σλόγκαν και να λέμε όλοι με μια φωνή: Θα έρθουμε όλοι μαζί με το Συνδικάτο, θα απεργήσουμε, θα παλέψουμε», ξεκαθάρισε ο Γ. Στεφανάκης.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ στη Γενική Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση του Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού Ξενοδοχοϋπαλλήλων Αττικής  05/05/2025

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, πραγματοποιούμε σήμερα την Εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του Συνδικάτου μας, με μεγάλη αισιοδοξία και αποφασιστικότητα, παίρνουμε θάρρος και δύναμη από τη μεγάλη συμμετοχή των συναδέλφων, των νέων παιδιών, από τη συμμετοχή των γυναικών που ξέρουμε καλά όλοι μας πόσες περισσότερες δυσκολίες πρέπει να ξεπεράσουν για να συμμετέχουν στο Συνδικάτο, στον αγώνα.

Είναι η Γενική Συνέλευση όπου θα εκλέξει την εφορευτική επιτροπή για να προχωρήσουμε στις εκλογές του Συνδικάτου. Οι εκλογές του Συνδικάτου μας, δεν έχουν καμία σχέση με τις εκλογές που οργανώνουν τα σωματεία που στη διοίκηση τους βρίσκονται συνδικαλιστές που στηρίζουν την εργοδοσία. Οι εκλογές του Συνδικάτου δεν γίνονται για να κάτσουν μερικοί σε καρέκλες και να παζαρεύουν τα δικαιώματα μας με τους εργοδότες. Δε γίνονται για να εκλέγονται στελέχη των επιχειρήσεων, προϊστάμενοι και παρατρεχάμενοι των εργοδοτών στα Διοικητικά Συμβούλια με σκοπό να σταματάνε τα σωματεία να εκπροσωπούν τους εργαζόμενους, να λειτουργούν με συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες. Όπως έγινε με το επιχειρησιακό σωματείο στη Γευσήνους, όπου κυριολεκτικά με την καθοδήγηση του ίδιου του προέδρου και ιδιοκτήτη της εταιρείας γνωστού για τις «προοδευτικές» του απόψεις, με τη βοήθεια του πρώην προέδρου του σωματείου στην εταιρεία Παπαστράτος και γνωστός για τις υπηρεσίες του στην εργοδοσία, διεύθυναν και οργάνωσαν εκλογές με υποψήφιους τα στελέχη και τους προϊσταμένους της εταιρείας, κόντρα στη προσπάθεια να φτιαχτεί ένα πραγματικά ταξικό σωματείο των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι ψήφιζαν με συγκεκριμένες εντολές και οδηγίες και αμέσως μετά τις εκλογές, τελείωσε και κάθε άλλη διαδικασία, σταμάτησε κάθε λειτουργία, κάθε ενημέρωση, μάλιστα σε μια εταιρεία όπου τα εργατικά ατυχήματα είναι καθημερινότητα, όπως λένε και τα πληρώματα του ΕΚΑΒ. 

Οι εκλογές του Συνδικάτου μας, είναι μια μεγάλη μαζική, συλλογική διαδικασία, που κάθε φορά που γίνονται, το Συνδικάτο μεγαλώνει, αποκτά νέα μέλη, οι συνάδελφοι ενημερώνονται, συζητάνε, οργανώνουν τον αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς. Αντικειμενικά λόγο και της σύνθεσης, της ίδιας της λειτουργίας των επιχειρήσεων και της επιλογής των μεγάλων εταιρειών να λειτουργούν τσακίζοντας κυριολεκτικά κάθε έννοια σταθερής δουλειάς με δικαιώματα, οι εκλογές του Συνδικάτου αξιοποιούνται για να ανανεώνεται το μητρώο μελών, να αυξάνεται σε αριθμό, να αντιμετωπίζουμε από πλευράς οργάνωσης τη μεγάλη κινητικότητα που υπάρχει στο κλάδο μας. Κινητικότητα που προκύπτει από τα ξεχειλωμένα ωράρια και την πολυαπασχόληση, την εκ περιτροπής εργασία και τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου, το δουλεμπόριο με τους εργολάβους, τις απαράδεκτες αυταρχικές ρατσιστικές, ομοφοβικές και άλλες συμπεριφορές.

Σε πολλές περιπτώσεις όπου αυτό είναι εφικτό, οι εκλογές του συνδικάτου μας γίνονται ταυτόχρονα με τα επιχειρησιακά σωματεία, γεγονός που εκφράζει και το συντονισμό, τη κοινή δράση, το χαρακτήρα του κλαδικού συνδικάτου μας, ως οργανωτής, συντονιστής του αγώνα μας εδώ στην Αττική πολλές φορές και πανελλαδικά. Είναι μια διαδικασία που ενισχύει την οργάνωση μας και κυρίως στέλνει μήνυμα στην εργοδοσία ότι είμαστε ενωμένοι, δυνατοί και αποφασισμένοι να αντισταθούμε.

Άλλωστε μια επιτυχία της δράσης του Συνδικάτου μας είναι το ότι πλέον έχει υιοθετηθεί ως σλόγκαν προς την εργοδοσία, από όλα τα επιχειρησιακά σωματεία όταν κοντράρονται με τις εταιρείες, «θα σας φέρουμε το Συνδικάτο, θα φέρουμε το ΠΑΜΕ»! Ακόμα και από αυτούς που δεν είναι στο ΠΑΜΕ, μάλιστα αυτές τις μέρες η ιδιοκτήτρια ενός μεγάλου ομίλου ξενοδοχείων μετά την παρουσία μας στη γενική τους συνέλευση καλεί εργαζόμενους στο γραφείο της και τους ρωτάει γιατί έφεραν το ΠΑΜΕ; Τώρα είναι η ώρα να αλλάξει αυτό το σλόγκαν και να λέμε όλοι με μια φωνή, θα «έρθουμε όλοι μαζί με το Συνδικάτο» θα απεργήσουμε, θα παλέψουμε, όπως έκαναν οι καμαριέρες του Stanley.

Εκ μέρους της συντριπτικής πλειοψηφίας της απερχόμενης κεντρικής διοίκησης του Συνδικάτου μας θέλουμε να θέσουμε κάποια βασικά συμπεράσματα στη σημερινή εκλογοαπολογιστική συνέλευση μας με σκοπό, να γίνουμε ακόμα πιο αποτελεσματικοί στον αγώνα μας, με σκοπό να κερδίζουμε δικαιώματα, να αποσπάμε κατακτήσεις, να προχωράνε οι κοινοί στόχοι μας με το υπόλοιπο ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Προφανώς δεν μας διαφεύγει, ότι η σημερινή μας γενική συνέλευση είναι από μόνη της ένα μεγάλο, σπουδαίο γεγονός, σε σχέση με τη κατάσταση που επικρατεί. Την τρομοκρατία, το φόβο, την συκοφαντία απέναντι στα συνδικάτα και το ΠΑΜΕ, την μοιρολατρία και τη μιζέρια που καλλιεργούν οι βολεμένοι, συμβιβασμένοι συνδικαλιστές, τα κόμματα τους, αλλά και άλλοι, σχηματισμοί και ομάδες που από την πίσω πόρτα συναντιούνται με όσους θέλουν να διασπάσουν το Συνδικάτο, να περάσουν στους εργαζόμενους του κλάδου την λογική της διαχείρισης, της εναλλαγής κυβερνήσεων και σωτήρων που θα κάθονται συνέχεια στο σβέρκο μας, πάντα στο πλαίσιο του καπιταλισμού, της εκμετάλλευσης.

Η συνέλευση μας σήμερα είναι μέρος του αγώνα, γίνεται με στάση εργασίας, αμέσως μετά την απεργία της 1^ης Μάη, σε συνέχεια της απεργίας στις 9 Απρίλη, των κινητοποιήσεων και δεκάδων συνεχόμενων παρεμβάσεων του Συνδικάτου μας μέσα στα ξενοδοχεία και τις μεγάλες εταιρείες εστίασης και catering. Μέσα στη μάχη για να υπογραφούν συλλογικές συμβάσεις στα Ξενοδοχεία, να κατοχυρωθούν δικαιώματα. Μέσα στη μάχη για να σταματήσει η εντατικοποίηση, να οριστούν τα καθήκοντα για κάθε ειδικότητα, να μειωθούν τα δωμάτια για τις καμαριέρες, να προσληφθεί προσωπικό για να βγαίνει η δουλειά ανθρώπινα. Είμαστε μέσα στη μάχη για να σταματήσει η απαράδεκτη κατάσταση με τα εργολαβικά, για να σταματήσει η κλεψιά στα δικαιώματα των μεταναστών και μεταναστριών που κυριολεκτικά τους πίνουν το αίμα. Βρισκόμαστε σε παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις ενάντια στην απαράδεκτη απόλυση του συναδέλφου μας του Παναγιώτη εργαζόμενου στα KFC φοιτητή του ΠΑΔΑ. Παλεύουμε για να μεγαλώσουν τα νέα σωματεία που φτιάχτηκαν, όπως το σωματείο στα Mc Donald’s, αλλά και να φτιαχτούν νέα σωματεία, που θα δώσουν ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στην οργάνωση και τον αγώνα, ιδιαίτερα στις μεγάλες Ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Παλεύουμε να ενισχύσουμε τη λειτουργία των Παραρτημάτων του Συνδικάτου στο Πειραιά και την Ανατολική Αττική, να γίνουν βήματα για τη παρέμβαση μας στα μεγάλα Ξενοδοχεία των περιοχών αυτών.    

Η συνέλευση μας σήμερα πραγματοποιείτε επίσης μέσα σε μια γενική κατάσταση που διαμορφώνεται συνολικά στην Ελλάδα, μέσα σε εξελίξεις που αντικειμενικά μας απασχολούν και επηρεάζουν και τη δουλειά μας  τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας. Βρισκόμαστε στην έναρξη της επίσημης θερινής τουριστικής περιόδου και ήδη έχουμε νεκρούς μέσα σε ξενοδοχεία της ρόδου και της Σαντορίνης. Οι ίδιες οι Ενώσεις των ξενοδόχων διαδίδουν ότι οι ελλείψεις προσωπικού αγγίζουν συνολικά τις 80.000 συνολικά στη χώρα, ενώ ταυτόχρονα λένε ότι περιμένουν νέα αύξηση αφίξεων και διανυκτερεύσεων. Με αυτή τη δικαιολογία μας λένε ότι συνεργάζονται και στήνουν και οι ίδιοι δουλεμπορικά παζάρια πλέον παντού. Τα κέρδη των ξενοδοχειακών μονάδων στην Αθήνα το 2024 είχαν πάνω από 25% αύξηση καθαρών κερδών με βάση τα επίσημα στοιχεία.

Ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία καλούμαστε να δουλέψουμε με τη νέα συλλογική σύμβαση, όπου προβλέπει μισθούς λίγο πάνω από το 2011 και είναι ακόμα χειρότερη από τη προηγούμενη.  Γιατί είναι χειρότερη; Γιατί προβλέπει με νέα τροποποίηση που έκαναν ότι τα ξενοδοχεία που είχαν πέρυσι μέσο όρο τιμής δωματίου 65 ευρώ και κάτω μπορούν να πληρώνουν μικρότερο κατά 70ευρω στη πρώτη κατηγορία, δηλαδή μειώσεις μισθών ! Επίσης προβλέπει όλα τα προηγούμενα άρθρα που καταργούν το 8ωρο και το 5ημερο και δίνουν την δυνατότητα στις εταιρείες να μην μας δίνουν ρεπό μέσα στη σεζόν. Προβλέπει να δημιουργηθεί επαγγελματικό ταμείο ξενοδοχοϋπαλλήλων, όχι προφανώς του ΕΦΚΑ, δηλαδή να επανέλθει το ΤΑΞΥ και να πάρουμε το ΕΦΑΠΑΞ, αλλά μια μπίζνα, ένα συνεταιριλίκι των Ξενοδόχων με τους συνδικαλιστές που τους στηρίζουν μέσω της Ομοσπονδίας. Βέβαια όλα αυτά για το καλό μας, για το καλό των εργαζομένων, όπως μας λένε. Τώρα τους έπιασε ο πόνος, τώρα που θέλουν να επενδύσεων με τα λεφτά μας. Για αυτό για το καλό μας δε θα μας δώσουν του χρόνου αυτή τη μεγάλη αύξηση του 5%, για το 2% θα το δώσουν για μας. Γιατί εμείς δεν έχουμε μυαλό και δε μπορούσαμε να σκεφτούμε αυτή την ωραία ιδέα να φτιαχτεί ένα ταμείο που θα το διαχειρίζονται οι εργοδότες με τους ανθρώπους τους, για να αντικαταστήσουν την κοινωνική ασφάλιση, το δικαίωμα μας για περίθαλψη, για ικανοποιητική σύνταξη, για το ΕΦΑΠΑΞ. Να αντικαταστήσουν το εγγυημένο εισόδημα που δικαιούμαστε αν σταματήσουμε τη δουλειά, με ένα εισόδημα που θα ανεβοκατεβαίνει ανάλογα τις αποδόσεις των επενδύσεων τους.   Μόλις υπέγραψαν αυτό ξεκίνησαν τα λαγονικά της εργοδοσίας, η συνδικαλιστική μαφία της Ρόδου το νέο πετσόκομμα. Υπέγραψαν για τον επισιτισμό ρητά τη δυνατότητα απασχόλησης την 7ημέρα, βέβαια αν θέλει ο εργαζόμενος. Γιατί είναι γνωστό απ’ ότι λένε οι άνθρωποι της εργοδοσίας της Ρόδου, ότι οι εργαζόμενοι δε θέλουν αυξήσεις στο βασικό μισθό, δε θέλουν ελεύθερο χρόνο, δε θέλουν 2 ρεπό, θέλουν να τσακίζονται, να σκοτώνονται, να εξαντλούνται, να μην βλέπουν την οικογένεια τους.

Ετοιμάζουν μάλιστα και νέο χτύπημα, που αφορά τη σύμβαση για τα εστιατόρια και τα catering. Παζαρεύουν να κρατήσουν το βασικό μισθό κάτω από τον κατώτατο και να συγχωνεύονται τα επιδόματα και να υπογράψουν να εφαρμοστεί σπαστό ωράριο στις κουζίνες για τους μάγειρες, τους εργαζόμενους στη λάντζα.  Και όλα αυτά βέβαια χωρίς κομματικές ταυτότητες, χωρίς πολιτικοποίηση, μακριά από το λεγόμενο συντεχνιασμό του ΠΑΜΕ και όλα αυτά τα γνωστά που λένε και που είναι και το σημείο συνάντησης με τις παρατάξεις τις ΔΑΚΕ μέσα στην Ομοσπονδία, του ΣΥΡΙΖΑ και της ψευτο αντικαπιταλιστικής πλευράς. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μας είπε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας και επικεφαλής του ψηφοδελτίου που είχε στηρίξει η ΠΑΣΚΕ στο συνδικάτο και είχε 2 έδρες, ότι ετοιμάζουν να φτιάξουν άλλο σωματείο επισιτισμού – τουρισμού στην Αθήνα. Να κάνουν δηλαδή την Αθήνα Ρόδο, να φτιάξουν ένα μηχανισμό, έναν όπως το λένε αυτοί συνομιλητή – εταίρο  των εργοδοτών, για να περάσουν και στην Αθήνα τα χειρότερα. Πάλι καλά τουλάχιστον και προς τιμή της η συναδέλφισσα Αντωνάκη που ήταν εκλεγμένη στο Συνδικάτο με εκείνο το ψηφοδέλτιο, τους πήρε χαμπάρι και τους κούνησε το μαντήλι, πήρε πλέον θέση στη σωστή πλευρά του αγώνα, ξεκίνησε τον αγώνα μαζί μας στο Sofitel και θα παλέψει κόντρα στην εργοδοσία. Με αφορμή αυτό το δεδομένο, θέλουμε να καλέσουμε και από αυτή τη συνέλευση όλους τους συναδέλφους, όλους όσους βρέθηκαν σε άλλα ψηφοδέλτια, σε συμβούλια που ήταν ή είναι εγκλωβισμένοι σε τέτοιους μηχανισμούς, να σκεφτούν με βάση το βασικό ερώτημα : Τί κερδίσαμε και τί χάσαμε αυτά τα χρόνια με πλειοψηφία στην διοίκηση της Ομοσπονδίας αυτές τις παρατάξεις, αυτή τη λογική του συμβιβασμού. Μπορούν τέτοιοι συνδικαλιστές, με αυτή τη λογική που έχουν, να αντιδράσουν, να συγκρουστούν, να οργανώσουν αγώνα για τα συμφέροντα των εργαζομένων; Μπορούν να αντιμετωπίσουν τα χειρότερα που έρχονται;

Και απαντάμε ότι προφανώς και δε μπορούν συνάδελφοι, γιατί αποτελούν μέρος του προβλήματος, είναι μια από τις αιτίες που εξηγούν για πιο λόγο τραβάμε αυτά που τραβάμε μέχρι σήμερα. Και αυτό συμβαίνει σε όλα τα δευτεροβάθμια συνδικαλιστικά όργανα, όπως στο Εργατικό Κέντρο της Αθήνας. Και για να μαθαίνουν οι νεότεροι, οι διοικήσεις αυτών των οργανώσεων που πάνε και βάζουν την υπογραφή τους για να καθορίζεται η ζωή μας και ο μισθός μας, εκλέγονται  μέσω των αντιπροσώπων που ψηφίζουμε από τις εκλογές των πρωτοβάθμιων σωματείων όπως των δικών μας, με ένα προκαθορισμένο μέτρο ανάλογα τους ψηφίσαντες. Άρα έχει πολύ μεγάλη σημασία να συμμετέχουμε, να ψηφίζουμε, όσο περισσότεροι γίνεται εδώ στην Αθήνα και παντού για να μπορούμε να διαμορφώσουμε τον συσχετισμό. Να ξέρετε ότι όσο περισσότεροι ψηφίσουμε σε αυτές τις εκλογές του συνδικάτου το ψηφοδέλτιο που στηρίζει το ΠΑΜΕ τόσο περισσότερο συμβάλλουμε πχ ώστε το Εργατικό Κέντρο της Αθήνας να γίνει πραγματικά κέντρο αγώνα, και όχι εργαλείο της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων. Όπως έγινε για πρώτη φορά στην ιστορία του Εργατικού Κέντρου του Πειραιά και ζωντάνεψε το κίνημα του Πειραιά, ξεκίνησαν οι συγκεντρώσεις, οι απεργίες, διακοπήκαν οι πλειστηριασμοί των σπιτιών, εμποδίστηκαν τα κοντέϊνερ με τις σφαίρες για το κράτος δολοφόνο το Ισραήλ, συντονίστηκε ο αγώνας των εργαζομένων με τους υγειονομικούς, τους εκπαιδευτικούς, με τους αυτοαπασχολούμενους,  όπως έγινε στο κέντρο της Εύβοιας, των Ιωαννίνων και αλλού. Και επειδή μετά τους οικοδόμους είμαστε το μεγαλύτερο συνδικάτο στο Εργατικό Κέντρο μπορούμε να συμβάλλουμε για να τελειώνουμε με όλους αυτούς που στρογγυλοκάθονται και το μόνο που κάνουν είναι να στηρίζουν τους εργοδότες.

Πλέον πρέπει να διαδώσουμε παντού, ότι υπάρχει η δύναμη, υπάρχει η πρωτοβουλία, δυναμώνει η προσπάθεια να αναμετρηθούμε με καλύτερες προϋποθέσεις με την αντεργατική αντιλαϊκή πολιτική, να περάσουμε στη κυριολεξία στην αντεπίθεση απέναντι στην καπιταλιστική εκμετάλλευση. Υπάρχει η δύναμη αυτή που μπορεί να τραβήξει στην οργάνωση και τον αγώνα χιλιάδες εργαζόμενους που δεν συμμετέχουν στα σωματεία προς το παρόν, που δεν έχουν κάνει το βήμα, δε το έχουν πάρει απόφαση.

Είμαστε εμείς, το συνδικάτο μας, τα επιχειρησιακά σωματεία,όλα τα σωματεία που συντονίζονται με το ΠΑΜΕ. Για αυτό το λόγο θέτουμε ξανά με το τέλος της συζήτησης, όπως πάντα σε ανοιχτή ψηφοφορία την έγκριση της γενικής συνέλευσης ώστε το Συνδικάτο μας να συνεχίσει να είναι σε αυτό το μεγάλο αντικαπιταλιστικό μαχητικό μέτωπο της εργατιάς με στόχο την ανατροπή αυτής της βαρβαρότητας που ζούμε.

Η πλειοψηφία της Κεντρικής Διοίκησης σε όλη τη θητεία της πάλεψε σε πολύ δύσκολες συνθήκες, χωρίς οικονομικές δυνατότητες, θυσιάζοντας χρόνο και χρήμα, να οργανώσει τους αγώνες, να βρεθεί δίπλα σε κάθε συνάδελφο και συναδέλφισσα.

Οργανώσαμε για άλλη μια φορά σε συντονισμό με τους διανομείς στις πλατφόρμες και το σωματείο της efood  τις τεράστιες απεργιακές κινητοποιήσεις που καθήλωσαν και τις δύο εταιρείες και γέννησαν το νέο σωματείο στη Wolt. Σε συντονισμό με τα εργατικά συνδικάτα και το ΠΑΜΕ οργανώσαμε μεγάλες κινητοποιήσεις ενάντια στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, ενάντια στο ΝΑΤΟ, το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.Παλέψαμε και παλεύουμε για να προστατευτούν άμεσα όλοι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, να δοθεί σε όλους άσυλο, όλα τα απαραίτητα έγγραφα για να πάνε στις χώρες προορισμού τους με όλα τα απαραίτητα έγγραφα, να κλείσουν τα κλουβιά που τους έχουν στοιβαγμένους και να εξασφαλιστούν ανθρώπινες υποδομές για όλους και ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά και τα ασυνόδευτα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα στο 2025 έχουμε 59 ανοιχτές πολεμικές συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο, τις περισσότερες από το τέλος του Β ‘ ΠΠ. Ιδιαίτερα στη γειτονιά μας  συμπληρώνουμε 3 χρόνια ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία και 1,5 χρόνο από τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ με τη στήριξη της ΕΕ, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και της ελληνικής κυβέρνησης που μας  εμπλέκει όλο και βαθύτερα σε μπελάδες, μετατρέποντας τον ελληνικό λαό σε στόχο αντιποίνων. Μάλιστα αποκαλύφτηκε αυτές τις μέρες ότι στην Ουκρανία σκοτώνονται οι λαοί για τα κέρδη των ιμπεριαλιστών, των ΗΠΑ της ΕΕ της Ρωσίας και της Κίνας. Αυτό αποκαλύπτει και η συμφωνία του Πούτιν με τον Τράμπ να μοιράσουν την Ουκρανία στη μέση και να εκμεταλλευτούν το πλούτο της, ετοιμάζοντας μετά τις επόμενες ακόμα πιο γενικευμένες συγκρούσεις. Εμείς οι εργαζόμενοι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με κανένα άλλο λαό. Δεν έχουμε κανένα συμφέρον να διαλέξουμε με ποιόν σφαγέα θα πάμε, με τη λογική να ηττηθεί ένας από τους δύο. Εμείς είμαστε οι εργάτες, έχουμε τη δική μας πατρίδα, έχουμε τη δική μας σημαία, εμείς παράγουμε τα όπλα, εμείς οδηγάμε τα τανκς, εμείς πιλοτάρουμε τα αεροπλάνα, εμείς μαγειρεύουμε για τους φαντάρους, είμαστε το ελλάτωμα τον μεγάλων και παντοπδύναμων στρατών που έχουν φτιάξει! ¨Όπως δε γυρν’άνε τα γρανάζια έτσι δεν πυοροβολάνε και τα όπλα χωρίς εμάς.

Όλα αυτά μας αφορούν και μάλιστα πολύ γιατί:

• Οι πολεμικές δαπάνες έχουν φτάσει στην χώρα μας τα 7 δις, κόβοντας χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό από μισθούς, συντάξεις, υγεία, παιδεία, μέτρα υγείας και ασφάλειας. Τα είπε άλλωστε και ο ΓΓ ΤΟΥ ΝΑΤΟ πριν λίγο καιρό και άθελα του επιβεβαίωσε αυτό που λέμε πως και η ειρήνη μέσα στη σαπίλα του καπιταλισμού γίνεται με το πιστόλι στο κρόταφο των λαών.
• Γιατί ο κλάδος μας μέσα στη πανδημία αποδείχτηκε ότι όχι μόνο βαριά βιομηχανία δεν είναι,αλλά είναι και από τους πρώτους που χτυπιούνται σε περιπτώσεις πολέμων, φυσικών καταστροφών και οικονομικής κρίσης,όπως πάντα, τη νύφη την πληρώνουμε εμείς.
• Το ενεργειακό κόστος έχει εκτοξευτεί  λόγω του πολέμου και των ανταγωνισμών τους αφού για να απεξαρτηθεί η Ευρώπη από το ρωσικό φυσικό αέριο  χρυσοπληρώνουμε το LNG των Αμερικάνων και δεν μπορούμε να ζεστάνουμε τα σπίτια μας και την ίδια στιγμή πληρώνουμε το επιπλέον κόστος της παραγωγής ως καταναλωτές.
• Λόγω του πολέμου και τη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης  τα αυξημένα ναύλα από τα οποία θησαυρίζουν οι Έλληνες εφοπλιστές αφού για αυτούς το αιματοκύλισα των λαών αποτελεί ευκαιρία για επενδύσεις έχει αποτέλεσμα την αύξηση της τιμής σε χιλιάδες βασικά προϊόντα για τη λαϊκή οικογένεια.
• Οι κυρώσεις στη Ρωσία  αναγκάζουν τους αγρότες να αγοράζουν πανάκριβες πρώτες ύλες ανεβάζοντας το κόστος των προϊόντων που εμείς πληρώνουμε.
• Και τέλος γιατί το μόνο κομμάτι του σιδηρόδρομου που αναβαθμίστηκε είναι από την Αλεξανδρούπολη έχει τα σύνορα  με κίνητρο την εξυπηρέτηση των ΝΑΤΟΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ για τη μεταφορά όπλων και όχι για την εξυπηρέτηση των επιβατών.

Για μας τους εργαζόμενους και τον λαό είναι ζήτημα ζωής και θανάτου να μπούμε μπροστά και να οργανώσουμε την πάλη μας για :

• Να μην υπάρχει καμία διευκόλυνση στους ΝΑΤΟΙΚΟΥΣ, στους φονιάδες των λαών.
• Καμία εμπλοκή της χώρας μας στα πολεμικά σφαγεία
• Να κλείσουν εδώ και τώρα όλες οι βάσεις του θανάτου στη χώρα μας
• Καμία δίωξη σε στρατιωτικούς που εκφράζουν τα δίκαια αιτήματα του λαού για απεμπλοκής της αλλά για αλληλεγγύη σε άλλους λαούς
•  Για λευτεριά στη Παλαιστίνη και να προχωρήσει άμεσα η ομόφωνη απόφαση της ελληνικής βουλής για αναγνώριση ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967.

Αυτός ο αγώνας με αυτά τα αιτήματα είναι ο αγώνας που προετοιμάζει όλους μας, σε μια πιθανή άμεση εμπλοκή της χώρας στο πόλεμο, να φτιάξουμε το δικό μας εργατικό λαϊκό μέτωπο που θα παλέψει ενάντια στους ντόπιους αλλά και τους ξένους ιμπεριαλιστές.

Στον φετινό εορτασμό της πρωτομαγιάς, τιμήσαμε τον ηρωικό αγώνα εκατομμύριων εργατών, τους νεκρούς της τάξης μας. Τις κατακτήσεις τους, την ασίγαστη πάλη τους με το κεφάλαιο. Κρατάμε τις αρχές της ταξικής πάλης, την κινητήρια δύναμη της Ιστορίας. Δεν είναι φράσεις στα καταστατικά των Σωματείων μας, αλλά οδηγός της δράσης μας.

Τους τιμήσαμε στην Αθήνα, σε αυτόν τον δρόμο, που πριν 5 ακριβώς χρόνια, το ΠΑΜΕ, τα ταξικά συνδικάτα, «σπάσαμε» απαγορεύσεις, αγνοήσαμε τις προτροπές για εθνική συστράτευση και κλεισμένα στόματα λόγω της πανδημίας, στείλαμε μήνυμα στους εργάτες όλου του κόσμου ότι η ταξική πάλη δεν θα υποσταλεί ούτε λεπτό, σε οποιεσδήποτε συνθήκες.

Τους λέμε λοιπόν καθαρά ότι η εργατική τάξη, οι λαοί όλου του κόσμου δεν θα κάνουν καμία θυσία για τα κέρδη των λίγων, των επιχειρηματικών ομίλων, για τα γεράκια του πολέμου. Δεν θα ματώσουμε τα χέρια μας με το αίμα άλλων λαών, ούτε θα γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους. Δεν θα βάλουμε τα «κεφάλια μέσα». Δεν θα συνταχθούμε με τους εκμεταλλευτές μας για να γίνουν ισχυρότεροι και να μας εκμεταλλεύονται περισσότερο. Δεν θα διαχωριστούμε οι εργάτες όλου του κόσμου μεταξύ μας παίρνοντας το μέρος του ενός ή του άλλου ληστή του πλούτου που παράγουμε.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη, για να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Στις 28 Φλεβάρη η οργή και η αγανάκτηση έγινε δύναμη, έγινε δράση και απεργία και τα παρέσυρε όλα. Τίποτα πια δεν είναι ίδιο από τότε μέσα στη συνείδηση των συναδέλφων μας και στη δική μας. Τώρα ξέρουμε ότι μπορεί να γίνει και αυτό, να ξεσηκωθούμε με οργανωμένο τρόπο. Μένει να προετοιμάσουμε με τις κινητοποιήσεις μας και τους αγώνες τον επόμενο ξεσηκωμό! Προφανώς το έγκλημα στα Τέμπη που έγινε πριν δύο χρόνια, είναι το γεγονός που μας θυμίζει ότι δεν έχουμε τελειώσει με τη πολιτική του κέρδους, που θυσιάζει τη ζωή όλων μας. Το υποσχεθήκαμε μαζί με τα υπόλοιπα συνδικάτα της Ελλάδας, με τους εργαζόμενους στους σιδηρόδρομους και τις οικογένειες των θυμάτων, ότι αυτό το έγκλημα δε θα ξεχαστεί και θα παλέψουμε χωρίς σταματημό με σκοπό να δυναμώσουμε την αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και την μεγαλοεργοδοσία για να μην συγκαλυφθεί το τραγικό έγκλημα των Τεμπών, να αποδοθούν όλες οι ποινικές και πολιτικές ευθύνες διαχρονικά που οδήγησαν στο να χαθούν 57 δικοί μας άνθρωποι. Για αυτό το λόγο προφανώς δε δεχόμαστε και την απόλυση του πρώην προέδρου των σιδηροδρομικών από την Hellenic train, που προφανώς είναι στο πλαίσιο της συγκάλυψης. Τους δηλώνουμε ότι δεν θα συγκαλυφθεί!

Πέρσι οργανώσαμε μια από τις μεγαλύτερες απεργιακές συγκεντρώσεις για τον ένα χρόνο από το έγκλημα κοντά στην προδοτική στάση της ΓΣΕΕ και της ομοσπονδίας του κλάδου που ήθελε να μην κουνηθεί φύλλο και να βάλει άλλη μια φορά πλάτη στην κυβέρνηση και στα κόμματα που κυβέρνησαν και ευθύνονται για το έγκλημα. Πέρσι οργανώσαμε μια από τις μεγαλύτερες απεργιακές συγκεντρώσεις για τον ένα χρόνο από το έγκλημα κόντρα στην προδοτική στάση της ΓΣΕΕ που ήθελε να μην κουνηθεί φύλλο και να βάλει άλλη μια φορά πλάτη στην κυβέρνηση και στην προσπάθεια συγκάλυψης. Και η ηγεσία της ΓΣΕΕ είναι κομμάτι της συγκάλυψης, όπως κάνουν και τα κόμματα που τους στηρίζουν της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Κομμάτι της συγκάλυψης της πραγματικής αίτιας που οδήγησε στο έγκλημα για τις ράγες του κέρδους που βάφτηκαν με αίμα. Με την στάση τους στηρίζουν την κυβέρνηση και όλο το σύστημα λέγοντας συντεχνιακά πχ τα αιτήματα των σιδηροδρομικών από πριν το έγκλημα για να είναι ασφαλείς οι μεταφορές ή τη μάχη και τους αγώνες που δίνουμε πιο συγκεκριμένα και στον Πειραιά για να μην έχουμε νεκρούς και σακατεμένους εργάτες στο λιμάνι, στη ζώνη, στα εργοστάσια, στα καράβια, για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Για το κέρδος, γιατί την ζωή μας όλοι αυτοί την βλέπουν ως κόστος. Δεν θα τους περάσει.

Αυτή η συγκλονιστική συμμετοχή του κόσμου αχρήστεψε για ακόμα μια φορά την προσπάθεια της κυβέρνησης για συγκάλυψη, και επιβεβαίωσε αυτό που εμείς γνωρίζουμε ότι όταν ο λαός πάρει την κατάσταση στα χέρια του μπορεί να καθορίσει τις εξελίξεις υπέρ του κάνοντας πράξη το δίκιο του. Έγινε λοιπόν ξεκάθαρο παντού πως η λαϊκή απαίτηση είναι να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα των Τεμπών και ταυτόχρονα να δοθούν εδώ και τώρα χρήματα για υγεία, παιδεία, μισθούς για μέτρα υγείας και ασφάλειας, για αυξήσεις στους μισθούς για να μην γίνει κανονικότητα οι εργαζόμενοι να κάνουν δυο και τρεις δουλειές για να τα βγάζουν πέρα. Ο λαός ξεκαθάρισε πως αυτή τη κανονικότητα δεν την ανέχεται.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Παντού, κάθε μέρα μπαίνει σε όλους μας ένα δίλλημα ή τα κέρδη μας ή οι ζωές μας.

Το παράδειγμα με τη κατάσταση που επικρατεί στη Σαντορίνη, το νησί μοντέλο της τουριστικής κερδοφορίας, είναι αποκαλυπτικό. Μετά τους συνεχόμενους σεισμούς αποκαλύφθηκε η πλήρης ανυπαρξία των μέτρων προστασίας από φυσικά φαινόμενα και καταστροφές. Μέχρι σήμερα δεν έχει παρθεί κανένα μέτρο προστασίας, τίποτα δεν έχει αλλάξει απολύτως και φαίνεται προφανώς με το θάνατο της συναδέλφισσας καμαριέρας. Δηλαδή μπορεί να γίνει αυτό που είχαμε πει και στη προηγούμενη συνέλευση,ότι αν γίνει αλλά ένας και δυνατός μέσα στη θερινή σεζόν στη Σαντορίνη θα γίνουν τα νέα τουριστικά Τέμπη.

Αντίστοιχη είναι η κατάσταση στα  νοσοκομεία λείπουν γιατροί,πέφτουν ασανσέρ, κόσμος πεθαίνει αβοήθητος.

• Στην εκπαίδευση για τα κέρδη τους ανοίγουν Ωνάσεια σχολεία όπως στο Πέραμα, διαχωρίζοντας τους μαθητές την ίδια στιγμή που πέφτουν σοβάδες στα κεφάλια των παιδιών μας και αρχές Φλεβάρη ακόμα λείπουν δάσκαλοι και καθηγητές.
• Στις γειτονιές μας για την κερδοφορία των τραπεζών τα κοράκια κλέβουν τα λαϊκά σπίτια για αυτό σήμερα προτείνουμε επίσης να συμμετέχουμε  σε κινητοποίηση συνδικάτων συλλόγων αυτοαπασχολούμενων στις 19 του μήνα στη do value.

Αυτό το επιβεβαιώνει πως μέσα στο 2024 κράτος και εργοδοσία μετρούσαν τα κέρδη τους και εμείς 114 νεκρούς στο μεροκάματο. Ένας νεκρός κάθε 3 μέρες. Συμπέρασμα ;

Στις μηχανές τους δεν καίνε καύσιμα και λάδια αλλά το αίμα μας.

Η ανάπτυξη τους που κάθε μέρα κοκορεύονται κυβέρνηση αλλά και οι άλλοι επίδοξοι σωτήρες έχει μια και μόνο προϋπόθεση, τον ιδρώτα μας, το αίμα μας, την εκμετάλλευση μας για μπουκώνουν με κέρδη μια χούφτα παράσιτα.

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ. Για να κερδίσουμε οι εργαζόμενοι πρέπει να χάσει το κεφάλαιο.

Η απάντηση μας λοιπόν θα είναι η αγωνιστική διεκδίκηση για σύγχρονα δικαιώματα συντονίζοντας των αγώνα μας οι εργαζόμενοι σε όλους τους κλάδους. Όπως έγινε και πριν λίγο καιρό όταν περίπου 650 συνδικαλιστικές οργανώσεις διαμορφώσαμε πρόταση νόμου για την κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου που έχουν διαμορφώσει η μία  μετά την άλλη όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 15 ετών.

Είναι παράδειγμα οι μαζικές κλαδικές απεργίες του προηγούμενου διαστήματος αποτελούν φωτεινό φάρο πως θα πορευτούμε.

Αυτό είναι συνάδελφοι που φοβούνται αυτό τον συντονισμό, αυτή τη συμμαχία όλων αυτών που είμαστε θύματα αυτής της πολιτικής το τρέμουν σαν το διάολο το λιβάνι και για αυτό εμείς πρέπει να ανεβάσουμε ακόμα παραπάνω τον πήχη της οργανωμένης πάλης.

Το σύνθημα “Δώστε λεφτά για μισθούς, υγεία, παιδεία ! Έξω η Ελλάδα από του πολέμου τα σφαγεία “ συμπυκνώνει τα δίκαια αιτήματα μας.

Για αυτό λοιπόν πρέπει να ενισχύουμε συνεχώς τον αγώνα μας  για τα μεγάλα ζητήματα που μας απασχολούν όλους μας και που μας ενώνουν απέναντι στο κράτος και την εργοδοσία:

• Για αυξήσεις στους μισθούς, ώστε να μην χρειάζεται να κάνουμε δύο και τρεις δουλειές για να τα βγάλουμε πέρα. Για να μπορούμε να πληρώσουμε το ενοίκιο και τα έξοδα του σπιτιού, το ρεύμα, το τηλέφωνο, το νερό.  Να δοθεί επίδομα ενοικίου σε όλους τους εργαζόμενους, ταμείο ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις για όλο το διάστημα τις ανεργίας με όλο το ποσό σε χρήμα και όχι σε είδος, όπως έκαναν τώρα που το δίνουν με κάρτα σίτισης.
• Για τα μέτρα Υγείας και Ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και την προστασία της ζωής των εργαζόμενων.
• Για σταθερή δουλειά και σταθερό εργάσιμο χρόνο. Στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης των μεγάλων τεχνολογικών και επιστημονικών επιτευγμάτων είναι εφικτό να μειωθεί ο εργάσιμος χρόνος και η βαριά εργασία. Να υπάρχει ελεύθερος χρόνος για ξεκούραση, για ψυχαγωγία χωρίς να διαχωρίζεται ο χρόνος εργασίας σε ενεργό και μη ενεργό. Παλεύουμε να εφαρμοστεί παντού το 8ωρο-5μερο-40ωρο με το μισάωρο διάλλειμα μέσα  κόντρα στα 7ημερα τα 9ωρα και τα 10ωρα.
• Για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο δημόσιο. Κόντρα στη λογική που προσπαθεί να περιορίσει τις διεκδικήσεις στα στενά όρια των αντοχών της οικονομίας κάτι που επικαλούνται χέρι χέρι οι δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού και η κυβέρνηση στηρίζοντας μια πολιτική που είχε ως αποτέλεσμα περικοπές δώρων και καθήλωση στους μισθούς.
• Για δημόσιο και δωρεάν υγεία ενισχύοντας την δράση μας όλοι και όλες για μαζικές προσλήψεις στα νοσοκομεία, για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και την συνολική αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την Υγεία.
• Για την κατάργηση στη πράξη του αίσχους των πλειστηριασμών και των εξώσεων. Πρέπει εδώ και τώρα να υπάρξει νομική κατοχύρωση της λαϊκής κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης για τους μικρούς επαγγελματίες, ενισχύοντας την αλληλεγγύη μας σε όποιον έρχεται αντιμέτωπος με τα κοράκια των fund.

Συνάδελφοι πριν κλείσουμε την εισήγηση της συνέλευσης θέλουμε κάνοντας και τον απολογισμό της Διοίκησης να σας πούμε εκ μέρους της πλειοψηφίας, του ψηφοδελτίου της ΔΑΣ που συμμετέχει και στηρίζεται από το ΠΑΜΕ, ότι πάρλα τις μεγάλες μάχες, παρά τις πολλές θυσίες που κάναμε για να οργανώσουμε αυτή την πολύ μεγάλη και σημαντική δράση του Συνδικάτου που το κατοχυρώνει στα μάτια των συναδέλφων μας, ως ταξικό αγωνιστικό συνδικάτο, είχαμε και σοβαρές μεγάλες αδυναμίες σε πολλά ζητήματα που είχαμε βάλει στόχο να λύσουμε και που ακόμα δεν τα έχουμε καταφέρει όσο καλά θα θέλαμε. Ένα από αυτά είναι το ζήτημα της καλύτερης συγκρότησης και δράσης του Συνδικάτου στα ζητήματα των μεταναστών συναδέλφων και των προσφύγων, στην στήριξη και διεκδίκηση πλαισίου αιτημάτων απέναντι στους εργοδότες και το κράτος, στη βοήθεια για να μάθουν την ελληνική γλώσσα, για να ενταχτούν όσο πιο καλά γίνεται στη ζωή των σωματείων. Λϊγες φορές καταφέραμε να έχουμε σε πολλές γλώσσσες τις ανακοινώσεις μας και τα υλικά ενημέρωσης.

Αντίστοιχη αδυναμία είχαμε και στο ζήτημα της ανάπτυξης συγκεκριμένης δράσης για τα ζητήματα των εργαζόμενων γυναικών του κλάδου, για τις εργαζόμενες μητέρες και ιδιαίτερα τις μετανάστριες.  Δεν καταφέραμε επίσης να αναπτύξουμε τη δράση που θα έπρεπε όσο αφορά τους εργαζόμενους σπουδαστές των τουριστικών σχολών, των ΙΕΚ και των Πανεπιστημίων, να συντονιστούμε καλύτερα με το Σύλλογο Σπουδαστών ΙΕΚ, τους φοιτητικούς Συλλόγους, ζήτημα που γίνεται καθημερινά όλο και πιο αναγκαίο για να αντιμετωπίσουμε συνολικά τα προβλήματα των συναδέλφων που σπουδάζουν, από την πληρωμή της πρακτικής άσκησης με κανονικό μισθό βάση της συλλογικής σύμβασης, την απληρωσιά και τη μαύρη εργασία στα μικρομάγαζα, μέχρι και την διεκδίκηση για σπουδαστικές άδειες, επιδόματα πτυχίου και άλλα σημαντικά ζητήματα.

Παρά τα βήματα που κάναμε στη λειτουργία των Παραρτημάτων μας, ιδιαίτερα του Πειραιά, στην Ανατολική Αττική δεν τα καταφέραμε καλά, όμως θα επιμείνουμε, θα την βελτιώσουμε τη δουλειά μας σε αυτή τη περιοχή, με βάση τα μεγάλα εποχικά Ξενοδοχεία.

Συνάδελφοι όλα αυτά απαιτούν ως προϋπόθεση να ενταθεί η δράση μέσα στα σωματεία μας για συσπείρωση και ενεργοποίηση όλων των εργαζόμενων στη μάχη, να μην αφήσουμε να επικρατήσει και κανένας εφησυχασμός που είναι επικίνδυνος κάτι που καλλιεργεί και η απαράδεκτη στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και της Ομοσπονδίας. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε ακόμα πιο μεγάλο το Συνδικάτο μας ! Είναι υπόθεση όλων. Δε θα γίνει ακόμα πιο δυνατό το συνδικάτο αν σκεφτούμε ατομικά και απλά έρθει ο καθένας από εδώ και ψηφίσει. Πρέπει να μεταφέρουμε το μήνυμα, ότι ο καθένας πρέπει να παρακινήσει και το συνάδελφο του στο πόστο, το φίλο του από το διπλανό μαγαζί, από τα Ξενοδοχεία, από το μικρό καφέ της γειτονιάς, μέχρι τις μεγάλες αλυσίδες. Πείτε το σε όλους, το Συνδικάτο μας προχωρά σε εκλογές και πρέπει να το βοηθήσουμε, να το ενισχύσουμε με την ψήφο και με την πολύ σημαντική οικονομική συνδρομή μας!  Γιατί αν το φοβούνται οι εργοδότες σήμερα με 3000 ψηφίσαντες φανταστείτε τι θα σκέφτονται με 4 ή με 5000!

Πάμε λοιπόν με μεγάλη αισιοδοξία και αποφασιστικότητα, δεν έχουμε να φοβόμαστε και να χάσουμε τίποτα, μόνο να κερδίσουμε έχουμε από εδώ και πέρα! Ως απερχόμενος πρόεδρος και εκ μέρους της πλειοψηφίας της απερχόμενης διοίκησης σας καλούμε να στηρίξετε το ψηφοδέλτιο της ΔΑΣ, να εξασφαλίσουμε ακόμα περισσότερες σημαντικές έδρες στη Διοίκηση αλλά και αντιπροσώπους στο Εργατικό Κέντρο της Αθήνας και να μπούμε μέσα στη σεζόν δυνατά για νέους αγώνες, για να πάρουμε ανάσα, οξυγόνο, να κερδίσουμε ένα ένα τα δικαιώματα μας.