Ψήφισμα για την Παγκόσμια Ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών στις 25 Νοέμβρη

Εμείς οι εργαζόμενες γυναίκες στον κλάδο μας σε κάθε ξενοδοχείο, σε κάθε πόστο, οι καμαριέρες, οι σερβιτόρες, οι ρεσεψιονιστ, οι καθαρίστριες, οι λογίστριες, οι μαγείρισσες, οι βιομηχανικές εργάτριες στα σύγχρονα κάτεργα, όπως η Γευσήνους, οι εργαζόμενες στα επισιτιστικά μαγαζιά έχουμε έναν ακόμα λόγο να παλέψουμε για την επιτυχία της απεργίας στις 25 Νοέμβρη, να απεργήσουμε και να συμμετέχουμε μαζικά στην απεργιακή συγκέντρωση :

Να δυναμώσουμε τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφής βία κατά των γυναικών, μπροστά στην 25η Νοέμβρη, την Παγκόσμια Ημέρα εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών!

Είναι υπόθεση όλων μας, ανδρών και γυναικών, όλου του συνδικάτου, η πάλη ενάντια σε κάθε μορφή βίας που εντείνει την γυναικεία ανισοτιμία και βάζει φραγμό στην ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας.

Τιμάμε αγωνιστικά την 25η Νοέμβρη και εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στις γυναίκες που βιώνουν τις τραγικές συνέπειες της βίας του πολέμου και της εκμετάλλευσης.

Είμαστε στο πλευρό των γυναικών που οι ίδιες και οι λαοί τους είναι τα τραγικά θύματα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, όπως συμβαίνει στην Παλαιστίνη και στην Ουκρανία, στις χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως συμβαίνει σε όλα τα ενεργά πολεμικά μέτωπα σ’ ολόκληρο τον κόσμο.

Δυναμώνουμε την πάλη μας ενάντια στην ολοένα και πιο βαθιά εμπλοκή της χώρας μας στα πολεμικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στη συμμαχία της χώρας μας με το κράτος – δολοφόνο Ισραήλ, για να αναβαθμίζουν τον ρόλο και τα κέρδη τους οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Εντείνουμε τη δράση μας ενάντια στην πολιτική της πολεμικής οικονομίας που η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα, ΠΑΣΟΚ, Τσίπρας κ.α. Δεν ανεχόμαστε να μοιράζονται δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στα γεράκια του πολέμου, στην πολεμική βιομηχανία, σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς. 3 δις θα δώσει η κυβέρνηση από τα λεφτά του ελληνικού λαού για την δήθεν ασπίδα του Αχιλλέα, τη στιγμή που οι ανάγκες των γυναικών- όπως και όλων των εργαζομένων, δεν είναι «επιλέξιμες» από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κυβερνήσεις, για την ακρίβεια αποτελούν κόστος.

Αντιπαλεύουμε τη γενεσιουργό μορφή βίας, τον πραγματικό ένοχο για κάθε μορφής βία σε βάρος των γυναικών, την κοινωνία της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, της σύγχρονης φτώχειας,  των ιμπεριαλιστικών πολέμων.  Αυτή η βία γεννάει :   

• Την εργασιακή ζούγκλα των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, του 13ωρου.
• Του μισθού που δεν φτάνει για να βγάλουμε τον μήνα.
• Της απόλυσης όταν μείνουμε έγκυοι, της έλλειψης προστασίας του γυναικείου οργανισμού και της μητρότητας για την οποία πρέπει να χρυσοπληρώνουμε είτε για προγεννητικό έλεγχο, είτε για τον τοκετό, είτε για την Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή.
• Της εμπορευματοποίησης της Υγείας, της φροντίδας των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ΑμεΑ, των χρονίως πασχόντων.

• Των πλειστηριασμών και των εξώσεων για να κερδίζουν τα κοράκια των τραπεζών και των funds.
• Της καταστολής των νόμων που περιορίζουν τη συλλογική και συνδικαλιστική μας δράση, καθώς μας θέλουν μόνες, απομονωμένες, ανήμπορες, απελπισμένες.

Πάνω σε αυτό το έδαφος αναπτύσσονται και τα αποκρουστικά φαινόμενα της σεξουαλικής βίας, των βιασμών, των δολοφονιών των γυναικών. Στο έδαφος της κοινωνίας του αδυσώπητου ανταγωνισμού, του ατομισμού, του εγωιστικού τρόπου ζωής, που εμπορευματοποιεί το γυναικείο σώμα και την ίδια η σεξουαλικότητα. Σ’ αυτό το έδαφος διαιωνίζονται και αναπαράγονται όλες οι σάπιες αντιλήψεις και τα στερεότυπα εις βάρος των γυναικών.

Σ’ αυτό το έδαφος οι γυναίκες εργαζόμενες είναι αντιμέτωπες με την πολιτική που  εγκαταλείπει τις κακοποιημένες γυναίκες και τα παιδιά τους χωρίς προστασία και ουσιαστική στήριξη. Αντιμέτωπες με την ανυπαρξία ή τις μεγάλες ελλείψεις δημόσιων και δωρεάν δομών και υπηρεσιών, καθώς λογαριάζονται ως κόστος για το κράτος και την ΕΕ.   Αντιμέτωπες με την κρατική  και αστυνομική αυθαιρεσία και τις μακροχρόνιες και πολυδάπανες νομικές διαδικασίες. 

Η συλλογική δράση για να διεκδικήσουμε όλα όσα είναι αναγκαία για τη ζωή μας μπορεί να αποτελέσει την κυψέλη για να βρει η γυναίκα το κουράγιο, την αλληλεγγύη, τη δύναμη να αλλάξει τη ζωή της μαχόμενη.  Δεν είναι ατομικό ζήτημα της γυναίκας να «σπάσει τη σιωπή» της. Το θάρρος, η τόλμη, η χειραφέτηση και η αντοχή απέναντι στις πιέσεις μπορούν να αναπτυχθούν στο έδαφος της συλλογικότητας, της συναδελφικότητας, της αλληλεγγύης, που είναι το πραγματικό «δίχτυ ασφαλείας» στους χώρους δουλειάς, είναι η “ασπίδα προστασίας” για τη γυναίκα για τον απεγκλωβισμό από μια βίαιη διαπροσωπική σχέση.

Καλούμε τις γυναίκες στον κλάδο να απεργήσουμε μαζικά στις 25 Νοέμβρη,  να οργανωθούμε στο συνδικάτο. 25 Νοέμβρη απεργούμε και βγαίνουμε στους δρόμους, μαζί με το συνδικάτο μας, διεκδικώντας:

Σταθερή εργασία με μισθούς που θα καλύπτουν τις ανάγκες μας, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, κοινωνική προστασία της μητρότητας και του γυναικείου οργανισμού, μέτρα υγείας και ασφάλειας σε κάθε χώρο δουλειάς και κάλυψη των αναγκών των ίδιων και των οικογενειών τους με δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας.

Γενναία κρατική χρηματοδότηση για ένα εκτεταμένο δίκτυο κρατικών κοινωνικών υπηρεσιών και υποδομών, όπως ξενώνων, συμβουλευτικών κέντρων, κέντρων ψυχικής υγείας που θα καλύπτει όλες τις ανάγκες για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και την ολόπλευρη και δωρεάν στήριξη των κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους στελεχωμένων με ειδικευμένο προσωπικό με μόνιμη και σταθερή δουλειά, χωρίς την εμπλοκή ΜΚΟ, ιδιωτών, εκκλησίας κ.λπ.».

ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΣ. ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΑΝΤΙΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΟΛΑ!