Δόξα και τιμή στους Αλύγιστους! – Μια επίσκεψη διαφορετική από τις άλλες στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής

Με συγκίνηση και σεβασμό δεκάδες εργαζόμενοι από τον κλάδο του τουρισμού, από την εστίαση και τα ξενοδοχεία της Αθήνας -αλλά και από την επαρχία-, συμμετείχαν στην επίσκεψη που οργάνωσε το Συνδικάτο στον ιερό χώρο του Θυσιαστηρίου της Λευτεριάς στην Καισαριανή και στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης, το Σάββατο 7 Μάρτη.

Καλωσορίζοντας τους επισκέπτες στον χώρο, ο Γιώργος Στεφανάκης, πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού και του Εργατικού Κέντρου Αθήνας αναφέρθηκε στη δημοσίευση των ιστορικών φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944 από τους ναζί κατακτητές, που συγκλόνισαν ολόκληρο τον κόσμο και την εργατική τάξη της χώρας μας, και απαίτησε να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, δηλαδή στο Μουσείο ΕΑΜικής Αντίστασης και στο κόμμα τους, το ΚΚΕ.

Όπως τόνισε χαρακτηριστικά «Ιδιαίτερη συγκίνηση και τιμή για το Συνδικάτο μας αποτελεί το γεγονός ότι ανάμεσα στους 200 κομμουνιστές ήρωες, τρεις από αυτούς ήταν μέλη του: ο Μήτσος Πολύδωρος πρόεδρος του Σωματείου Σερβιτόρων της Αθήνας και γενικός γραμματέας της Ομοσπονδίας Επισιτισμού, ο Κώστας Παπανδρέου μέλος του ΔΣ του Σωματείου Σερβιτόρων και ο Γιώργος Αϊβατζίδης μέλος του Σωματείου Ζαχαροπλαστών.Πρωτοπόροι αγωνιστές που έδωσαν από τότε μάχες, ενάντια στον εργοδοτικό συνδικαλισμό, για την ενοποίηση των διαφορετικών σωματείων που υπήρχαν τότε -μαγείρων, σερβιτόρων, ξενοδοχοϋπαλλήλων, ζαχαροπλαστών- στο κλαδικό Συνδικάτο που υπάρχει σήμερα και συνεχίζει στον ίδιο δρόμο του αγώνα και των διεκδικήσεων».

Ακολούθησε η ξενάγηση στον χώρο του Θυσιαστηρίου, στα ματωμένα χνάρια της διαδρομής που ακολούθησαν οι 200 κομμουνιστές, που με τη θυσία τους έγιναν παντοτινό σύμβολο του αγώνα, γεμίζοντας με αξιοπρέπεια και ελπίδα τον λαό μας. Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον οι επισκέπτες άκουσαν άγνωστες ιστορίες και γεγονότα που φωτίζουν ακόμα περισσότερο το μεγαλείο και τη στάση των εκτελεσμένων, αλλά και του λαού της Καισαριανής, που έδωσε ηρωικές μάχες εκείνη την περίοδο. Όπως αναφέρθηκε μάλιστα χαρακτηριστικά:  «Στην Καισαριανή, από τον Αύγουστο του 1944 δεν μπορούσε να πατήσει Γερμανός», εξαιτίας του ανυποχώρητου αγώνα και της αντίστασης του λαού της περιοχής.

• 

Ιδιαίτερη αναδρομή έγινε στην ιστορία του χώρου και του αγώνα που δόθηκε προκειμένου το Μουσείο ΕΑΜικής Αντίστασης να λειτουργήσει ως τέτοιο, με πρωτοβουλία και δράση της κομμουνιστικής δημοτικής Αρχής του Παναγιώτη Μακρή, καθώς η Σκοπευτική Λέσχη που λειτουργούσε στον χώρο όλα τα προηγούμενα χρόνια είχε βάλει μέχρι και συρματοπλέγματα (!) προκειμένου να εμποδίζει τον κόσμο να προσέρχεται για να αποτίσει φόρο τιμής.

Φτάνοντας στον τοίχο της Καισαριανής όπου πραγματοποιήθηκε η εκτέλεση, έναν χώρο που ποτίστηκε με το αίμα αγωνιστών και κομμουνιστών, οι συγκλονιστικές φωτογραφίες ξαναζωντάνεψαν μπροστά στα μάτια μας. Στον χώρο πραγματοποιούνταν διαρκώς εκτελέσεις από τους Γερμανούς κατακτητές για να τρομοκρατήσουν τον πληθυσμό, κάτι που φυσικά δεν το κατόρθωσαν και μάλιστα συνέβη το αντίθετο καθώς ο αγώνας και η αντίσταση γιγαντώθηκαν περισσότερο. Όπως επίσης δεν κατάφεραν να αποσπάσουν δηλώσεις μετανοίας από τους συλληφθέντες κομμουνιστές, για να κάμψουν το αγωνιστικό φρόνημα του λαού, γινόμενοι έτσι σύμβολο της αντίστασης απέναντι στη φασιστική κατοχή.

Παίρνοντας τον λόγο, ο Διαμαντής Δημητρακόπουλος, αντιπρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού Τουρισμού, τόνισε ότι η εκτέλεση των 200 κομμουνιστών δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη σελίδα της ιστορίας της χώρας μας αλλά ένα ζωντανό παράδειγμα θάρρους, πίστης και αφοσίωσης σε ιδανικά που ξεπερνούν το άτομο και αγγίζουν το συλλογικό όραμα  της ελευθερίας, της αλληλεγγύης και της πάλης για να ζήσει η εργατική τάξη χωρίς πολέμους, φτώχεια και χωρίς τα δεσμά της εκμετάλλευσης.

Για αυτό και η θυσία των 200 της Καισαριανής δεν παύει να μας υπενθυμίζει ότι η ελευθερία και τα εργατικά δικαιώματα δεν είναι δεδομένα· είναι κατακτήσεις που δεν χαρίστηκαν αλλά που κατακτήθηκαν με αίμα και αγώνες για αυτό και πρέπει να τα υπερασπιζόμαστε διαρκώς. 82 χρόνια μετά η θυσία τους δεν ξεχάστηκε. Σήμερα εμείς, η νέα βάρδια της εργατικής τάξης, με τιμή και συγκίνηση αισθανόμαστε την ευθύνη να δώσουμε συνέχεια σε αυτόν τον αγώνα εμπνεόμενοι από το ηρωικό παράδειγμα και τις αξίες των συντρόφων μας.

Ολοκληρώνοντας αυτή τη συγκλονιστική επίσκεψη στην ιστορία και τις αξίες της εργατικής τάξης, βαραίνει η συνειδητοποίηση ότι η μνήμη δεν είναι απλά μια τελετή αλλά ιστορική ευθύνη. Ευθύνη και χρέος για όλους εμάς, είναι να συνεχίσουμε τον αγώνα που η θυσία των 200 κομμουνιστών άφησε στη μέση, ιδιαίτερα σήμερα, που ο κόσμος φλέγεται και η χώρα μας εμπλέκεται ενεργά στις πολεμικές συγκρούσεις που διεξάγονται από τις ΗΠΑ – ΝΑΤΟ, Ισραήλ και ΕΕ σε βάρος των λαών στη Μέση Ανατολή.

Κρατάμε ζωντανή τη μνήμη των 200 κομμουνιστών όχι μόνο με λόγια αλλά με πράξεις, γιατί αυτός είναι ο πιο ουσιαστικός φόρος τιμής σε εκείνους που έπεσαν ηρωικά σε αυτόν τον τόπο την Πρωτομαγιά του 1944.

Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις στον αγώνα για μια νέα κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση, κρίσεις, πολέμους και φτώχεια.